الفبای هوانوردی یک الفبای آوایی است که معمولاً در بین خلبانان استفاده می شود. سازمان بینالمللی هوانوردی غیرنظامی (ایکائو) ، فهرستی از کدها را تهیه کرده است که با حروف الفبای استاندارد انگلیسی هماهنگ است. این به معنای ساده سازی ارتباط بین خلبانان و سایر موقعیت هایی بود که با ترافیک هوایی در سراسر جهان سروکار دارند. قبل از دهه 1950، بسیاری از کشورها وسایل ارتباطی مخصوص به خود را برای سفرهای هوایی داشتند. با این حال، به دلیل بسیاری از حروف که بیش از حد شبیه به نظر می رسند و نیاز به برقراری ارتباط روان، ایکائو یک لیست استاندارد را ساده کرد تا برای همه استفاده شود.
از دهه 1950، الفبای ایکائو بین خلبانان در سراسر جهان مشترک بوده است. پیش از این ، خلبانان کشورهای مختلف راه ارتباطی خاص خود را داشتند.
با این حال ، هنگامی که سفرهای بینالمللی در سراسر جهان رایجتر شد، مشخص شد که ارتباطات باید سادهتر شود تا همه ایمن باشند. بنابراین، ایکائو الفبای آوایی بین المللی ایجاد شد.
الفبای آوایی ICAO برای کاهش خطر و سوء تفاهم و بهبود ارتباط بین افرادی که در سفرهای هوایی شرکت دارند ، طراحی شده است. بسیاری از حروف و عبارات بیش از حد شبیه به نظر می رسند، به عنوان مثال، حروف "p" و "b" ممکن است از طریق رادیو یکسان به نظر برسند. بنابراین در عوض، خلبانان میگویند « papa» و« bravo ». با استفاده از الفبای ایکائو ، خلبانان می توانند موقعیت مکانی ، زمان تقریبی رسیدن، خدمات مورد نیاز خدمه، یا شماره دم هواپیمای خود را به اشتراک بگذارند.
همه خلبانان، کنترلکنندههای ترافیک هوایی و اعزامکنندههای پرواز، ملزم به دانستن الفبای آوایی هوانوردی هستند تا اطلاعات را با سرعت و دقت بیشتری بین یکدیگر ارسال کنند. اگر خلبان نیاز به انتقال اطلاعات به نزدیکترین برج پرواز یا مقصد خود داشته باشد، از الفبای آوایی استفاده می کند تا از هرگونه سردرگمی یا سوء ارتباط جلوگیری کند.
امروزه الفبای هوانوردی به طور گسترده مورد استفاده و پذیرفته شده است و به استانداردی برای یادگیری خلبان شدن یا کار در صنعت مسافرت هوایی تبدیل شده است. درک کلماتی که برای حروف و اعداد استفاده میشوند ، کمک میکند که ارتباط خلبانان، کنترلکنندههای ترافیک هوایی و اعزامکنندههای پرواز ، بدون توجه به جایی که سفر می کنند ، پذیرفته شود.
به عنوان مثال ، خلبانان هنگام صحبت از طریق رادیو با دیسپچرها ، حرف یا عدد خاصی را نمی گویند. آنها در عوض کلمه مرتبط با حروفی را که می خواهند با آنها ارتباط برقرار کنند، می گویند. همین امر در مورد اعداد نیز صادق است. به جای گفتن یک عدد خاص، خلبان یا دیسپچر هر رقمی از شماره را به طور جداگانه می گویند
فرض کنید خلبانی در تلاش بود تا شماره دم خود، XL-TRA را به برج پرواز برساند. آنها می گفتند : “X-ray Lima Tango Romeo Alpha”
توجه داشته باشید که صنعت هوانوردی از سیستم گزارش 24 ساعته زمان نظامی استفاده خواهد کرد. بنابراین ، اگر خلبانی بخواهد زمان را 17:45 اعلام کند، هر رقم را به صورت جداگانه می گوید.
تهیه و ترجمه: متینا بشارتی
شروعی جدید برای رشد برند شخصی یا کسبوکارت — در ارم بلاگ
مشاهده